Cheyenne Löhnen baalt van vertrek uit GTST: ‘Had langer willen blijven’
Het avontuur van Goede Tijden, Slechte Tijden loopt voor Cheyenne Löhnen ten einde, en dat doet haar zichtbaar meer dan ze misschien had verwacht. Samen met haar tegenspeler en partner Ingmar van den Broek blikt ze vanuit hun nieuwe woonplek in Mexico terug op een periode die haar carrière én haar persoonlijke leven heeft gevormd.
In de populaire soap vertolkten zij de rollen van Bizou en Steef, een halfbroer en -zus met een gecompliceerde, emotioneel geladen verhaallijn die veel losmaakte bij kijkers.
Juist die intensiteit maakte het voor Cheyenne moeilijk om afscheid te nemen. Ze geeft eerlijk toe dat ze graag langer was gebleven in Meerdijk, simpelweg omdat ze nog niet het gevoel had dat haar verhaal helemaal verteld was.
Volgens Cheyenne voelde haar vertrek dan ook niet als een bewuste afsluiting, maar eerder als een abrupt einde van een hoofdstuk dat nog volop in ontwikkeling was.
De band die ze had opgebouwd met de cast en crew van de serie speelde daarin een grote rol. Dag in, dag uit samen werken, scènes opnemen en groeien in haar rol zorgden voor een hechte connectie die je niet zomaar achter je laat.
Toch koos ze er samen met Ingmar voor om een nieuwe weg in te slaan, letterlijk en figuurlijk, door naar Mexico te verhuizen en daar hun toekomst verder vorm te geven.
Die beslissing kwam niet zonder twijfels. Cheyenne beschrijft hoe ze lange tijd heeft geworsteld met de vraag of ze haar plek in Nederland en bij Goede Tijden, Slechte Tijden moest opgeven voor een onzekerder, maar avontuurlijker bestaan in het buitenland.
Uiteindelijk gaf het verlangen naar vrijheid, nieuwe ervaringen en tijd samen de doorslag. In Mexico hopen ze niet alleen te genieten van een andere levensstijl, maar ook te werken aan nieuwe projecten, mogelijk buiten de grenzen van de Nederlandse televisie.
Voor fans van de serie is het afscheid van Bizou en Steef een emotioneel moment. Hun verhaallijn bracht niet alleen drama, maar ook kwetsbaarheid en herkenbaarheid.
Cheyenne is dankbaar voor de steun die ze van kijkers heeft ontvangen en benadrukt dat ze die reacties nooit als vanzelfsprekend heeft gezien. Ze beseft dat haar rol impact heeft gehad en dat maakt het afscheid des te zwaarder.
Toch kijkt ze niet alleen met weemoed terug. Er is ook trots. Trots op wat ze heeft bereikt, op de groei die ze heeft doorgemaakt als actrice en als persoon, en op de stap die ze nu durft te zetten.
Hoewel ze toegeeft dat ze het liefst nog wat langer in Meerdijk was gebleven, overheerst uiteindelijk het gevoel dat dit het juiste moment is om een nieuw avontuur te beginnen. En wie weet, in de wereld van soaps is niets ooit definitief – misschien keert ze ooit nog terug.
