GTST op breekpunt: Haakon faalt, Elly weg… en 2026 wordt beslissend
“Het had een feestjaar moeten zijn…” – Waarom 2025 voor GTST voelt als een wake-upcall
Wacht even. Dit is misschien wel het meest pijnlijke eindejaarsgevoel dat Goede Tijden, Slechte Tijden-fans ooit hebben gehad.
2025 had een kroonjaar moeten zijn. 35 jaar GTST. Een mijlpaal, een viering, een ode aan een soap die generaties heeft grootgebracht. Maar in plaats daarvan eindigt het jubileumjaar in mineur. Donker. Onrustig. En bovenal: zorgwekkend.
Niet alleen door de sfeer in de verhalen, maar vooral door iets wat RTL niet langer kan negeren: de kijkcijfers.
Deze maand werd zelfs een aflevering gemeld met rond de 560.000 kijkers. Voor een serie die ooit structureel boven de 800.000 zat, is dat een alarmsignaal.
En het pijnlijkste? Het voelt niet als een tijdelijke dip. Fans ervaren al meer dan twee jaar dezelfde problemen: verhaallijnen die abrupt stoppen, personages die verdwijnen zonder impact, en tijdelijke rollen die komen en gaan alsof ze nooit hebben bestaan.
Je investeert als kijker emotioneel… en krijgt geen payoff.
Neem Hakon. Hij deed zich voor als de zoon van Simon Dekker, bleek een oplichter, had een mysterieuze link met Linda – alle ingrediënten voor een sterke, gelaagde verhaallijn.
Maar hoe eindigde het? Hij klom uit een raam… en weg was hij. Punt. Geen uitleg. Geen ontknoping. Geen emotionele klap. Twee maanden opbouw die aanvoelden als lucht.
En hij is geen uitzondering. Soapkenner Jeff Willemson benoemde het al: personages lijken steeds minder betekenis te hebben. Ellie bijvoorbeeld. Belangrijk genoeg voor een plek op de kastfoto, maar functioneel?
Behalve praten met Henk en die ene onthulling over Arnie en aardbeien… wat heeft ze echt bijgedragen? En nu lijkt ze alweer te verdwijnen, samen met haar kleindochter die nog nauwelijks een plek had in Meerdijk.
Fans zien het patroon. Suzanne Balk dook op in de jubileumaflevering… en verdween. Lucas verdween spoorloos na zijn polygamie-idee richting Nola. Het zijn geen losse incidenten meer. Het is een trend. En dát frustreert.
Daarbovenop komt de voorspelbaarheid. Sinds 2023 voelen veel verhaallijnen veilig. Té veilig. Als Janine vecht voor haar leven, weet je: Ludo redt haar wel.
Als Ludo dreigt de gevangenis in te gaan, weet je: dat gebeurt niet.De vaste kern lijkt onaantastbaar. En waar niemand echt gevaar loopt, verdampt spanning.
Steeds vaker klinkt dezelfde wens bij fans: “Durf weer.” Durf iemand te laten sterven. Durf risico te nemen. Want hoe pijnlijk ook – in een soap is onzekerheid de brandstof.
Toch… achter de schermen beweegt er iets.De terugkeer van Kennard Bos, die GTST eerder na een kijkcijferdip weer op koers bracht, geeft hoop.
En er zijn signalen van koerswijziging: De driehoek Nola–Troy–Steef werd abrupt afgekapt. Bizu en Steef zijn snel uitgeschreven. Ellie en Emma lijken richting uitgang te gaan. Nina en Bing zijn eindelijk uit elkaar. En een nieuwe liefde voor Julian lijkt onderweg.
En dan is er dat ene zinnetje dat alles weer laat tintelen: “Wat als Billy de Palma nog leeft?”
Alleen al die gedachte doet fans rechtop zitten. Dít is GTST. Dít is drama. Maar de grote, oncomfortabele vraag blijft: komt dit niet te laat?
Waar de serie ooit moeiteloos boven de 800.000 kijkers zat, schommelt het nu rond de 600.000 à 700.000. Ook het marktaandeel daalt. Kijkcijferexpert Tina Nijk waarschuwde rond kerst al dat het niet goed gaat.
En dan is er de echte thriller achter de schermen: hoeveel geduld heeft RTL nog? De nieuwe leiding zal moeten kiezen: GTST tijd geven om te herstellen op tv… of de soap uiteindelijk richting Videoland schuiven.
2026 wordt het jaar van de waarheid. De vraag is niet alleen: kan GTST zichzelf redden? Maar: durft GTST zichzelf opnieuw uit te vinden – voordat het te laat is?
